انتظارات یک بانوی فرهنگی ایثارگر گیلانغربی از مسئولین

 فریده

نوای گیلانغرب :با عرض سلام و ادب خدمت مسئولین محترم اینجانب یکی از معلمین بومی شهرستان گیلانغرب، دومین شهر مقاوم کشور، از توابع استان کرمانشاه می باشم و همراه با همکاران فرهنگی دیگر در دوران دفاع مقدس که مدت ۸ سال به طول انجامید خالصانه در کنار مردم شهید پرور این خطه خدمت کردیم و شاهد تمام مشکلات و رنج های مردم اعم از نوزاد یک روزه گرفته تا افراد سالخورده و ناتوان که در طی جنگ تحمیلی با آن روبرو شده بودند حضور داشتبم

همه مردم مظلوم بدون استثناءبا تمام سختی ها و رنج ها روبرو شدندازجمله فشارهای روحی که.در اثر حملات هوایی و زمینی دشمن هر لحظه بر این مردم وارد می شد، اشاره کرد اما باز هم مردم مقاوم این شهرستان بودند که شجاعانه و با روحیه ایثار و شهادت در برابر هر تهاجمی به کیان ایران عزیز ایستادگی کردند

هرچند که مقاومت مردم این خطه اعم از زن و مرد،پیروجوان بر هیچ یک از مسئولین عزیز پوشیده نیست،مقاومتی که حتی با بمباران و حملات خصمانه توپخانه دشمن مانع از فرار این مردم غیور به شهرهای دیگر شد و مردم گیلان غرب، دومین شهر مقاوم کشور که به حق اولین شهر مقاوم است بخاطر امنیت جانی خود و فرزندانشان به حاشیه شهر کوچ کردند و این عزیزان بدون اینکه کوچکترین بار مالی بر دوش دولت بگذارند زندگی رادر آلونک ها،با کمترین امکانات سپری کردند

این در حالی بود که معلمان عزیز و دلسوز نیز سنگر علم و دانش را خالی نگذاشتند و بدون لحظه ای درنگ در سخت ترین شرایط جنگ وبه دورازفضای آموزشی مناسب، درزیر چادر و آلونکهای بلوکی و بعضا بدون گچ و تخته سیاه و کتاب به تعلیم و تربیت دانش آموزان رزمنده و ایثارگر پرداختند و حتی بیشتر روزها بعلت شرایط اضطراری منطقه جنگی و حملات سنگین دشمن به فضاهای آموزشی، تحصیل دانش آموزان را به شب و آنهم توسط فانوس های کم نور جهت روشنایی کلاس ها موکول کردندتا عقب ماندگی درسی بچه ها جبران شود.

هر چند ادامه دادن به این مطالب مثنوی هفتاد من کاغذ شدن است اما لازم به ذکر است که این ایثارگریهای فقط به فرهنگیان ایثارگر وکارکنان ادارات این خطه ی به تمام معنا محروم، در زمان دفاع مقدس محدود نبود و مردم غیور این خطه نیز در دوران هشت سال دفاع مقدس جان فشانی ها کردند و هرروز به تعداد بسیجیان کم سن و سال و تعداد شهیدان و جانبازان و اسیران این شهر جنگزده اضافه می شد و با توجه به شرایط سخت و دشوار حاکم بر منطقه اثرات ناشی از جنگ را به جان خریدند.بعدازجنگ نوبت بازسازی شهر شد.تمام تاسیسات زیر بنایی ومنازل شخصی توسط حملات ۸ ساله دشمن به طور کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نشد

انتظار بر این بود کارشناسان با طرح جامع ،نقشه شهر رابا طراحی روز بازسازی کنند اما خدمات ناچیز بود و مردم بعلت اجحاف حقشان ازطرف مسئولین بازسازی مجبور شدند که با همت خود خانه ها ی صد در صد تخریب شان را بدون کارشناسی و پشتوانه مالی کافی و مناسب از طرف دولت، بازسازی کنند تا سر پناهی برای فرزندانشان داشته باشند.

با این اوصاف و برای پرهیز از درازگویی حالا انتظار مردم این شهر این است که نخست چرا مسئولینی که خود شاهد این همه رشادت و شهامت و شجاعت و فداکاریهای مردم عزیز گیلان غرب دردوران دفاع مقدس بوده اند تمام رنج ها و سختی ها و مقاومت مردم این شهر را نادیده می گیرند و حق ایثارگری را که حق تک تک مردم بود از مزایای آن کاملا محروم کردند.

دوم چرا سطح بیکاری جوانان تحصیلکرده دومین شهر مقاوم کشور که در آغوش پدران و مادران جان برکف زمان دفاع مقدس و بعضا بسیاری از آنان در شرایط دشوار جنگ تحمیلی بزرگ شده اند نسبت به شهرهای دیگر بالا باشد.

سوم چرا نباید نمایندگان این شهر و دولت محترم تاسیساتی زیربنایی بخاطر قدردانی از مردم شهید پرور و کم توقع این شهر جنگزده جهت پایین آوردن سطح بیکاری جوانان دایر کنند. تا خانواده ها را از دغدغه بیکاری فرزندانشان نجات _ دهند. .

چهارم:چرا سالهاست فرهنگیان زحمت کش وجان فدای زمان دفاع مقدس در انتظار گرفتن حق ایثارگری خود باشند و مسئولین محترم جهت گرفتن حق آنها کارشکنی کنند و آنها را همچنان منتظربگذارند،

در حالیکه کارمند غیر بومی که برای مدت کوتاهی در این شهر خدمت کرده بود از کل مزایای ایثارگری استفاده می کند اما فرهنگیان و کارکنان دولتی و مردم بومی این شهر مرزی و جنگی که ۸ سال شب و روز در منطقه ناامن وبدون امکانات در گرما و سرمای طاقت فرسا زیر چادر و آلونک های گلی سپری کردند و هم اکنون نیز با عوارضی ناشی از اثرات جنگ زندگی می کنند، محروم باشند.
در پایان از مسئولین محترم انتظار دارم به پاس رشادت های مردم دومین شهرمقاوم کشورکه همواره خدمت به این دیار مورد تاکید مسولان نظلم مقدس کشورمان می باشد  نگاهی به آینده این مردم شهید پرور شهرستان گیلانغرب بیندازند و شهری که شایسته بهترین خدمت هاست،رادریابند.

نویسنده : فریده اردشیری

کانال

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی پیدا نشد.

نظرات

5 دیدگاه برای “انتظارات یک بانوی فرهنگی ایثارگر گیلانغربی از مسئولین”

  1. فرهنگی گیلانغربی می‌گه:

    سلام برتمامی فرهنگیان گیلانغرب، خواهرم آنچه فرمودید کاملا درست ودرد دل مردمی می باشد که در طول هشت سال دفاع مقدس با تمام وجود از کیان این مرز و بوم بدون کوچکترین چشمداشتی باافتخار دفاع کردند،پس کاملا معقول و منطقی می باشد که مسئولین بدور از هیاهوهای بی اساس جناحی که خود بهانه ای برای عدم انجام وظیفه آنها می باشد، به مردم خدمت نمایند.

  2. دلسوز گیلانغرب می‌گه:

    عرض سلام و ادب خدمت مدیر سایت واسه مطالب و اخبار بروز و همچنین از خانم اردشیری فرهنگی دلسوز شهرستان گیلانغرب در مورد ایثارگری یا حق مناطق جنگی فرهنگیان هشت سال دفاع مقدس بعد از کش و قوس های چندین ساله و پیگیری دلسوزانه نماینده دوره قبل جناب حسینی و همچنین تنظیم سند راهبردی خدمات رسانی رزمندگانی که یکی از بندهای این سند در مورد حق و حقوق این عزیزان هست همین عزیزانی که بعثی ها به کشورمان حمله کردن از مسیر و هدف خود که هدف انبیاست تعلیم تربیت بود، منحرف نشدند جای قدردانی داره از مسئولین در خواب غفلت ما نزدیک به سه دهه است که این عزیزان از حقوق قانونی خود محروم بودند همین مسئولین و کسایی که حق و حقوق این عزیزان رو به خاطر انتخابات یا مسائل جناحی پایمال میکنند کرمانشاه در آمار دولت که منتشر شد بیکار ترین استان کشور و گیلانغرب هم بیکار ترین شهرستان این استان که فقط اسم دومین شهر مقاوم رو یدک میکشه داره تاوان کدام گناه رو میده؟ حق هشت سال دفاع از خاک ناموس این بود؟ حق گیلانغرب که باید بگیم اولین شهر محروم کشور که الان شکل شهر نیست این بود؟ ببینید رشد آبادان و اهواز و دزفول و… ولی بیایید ویرانه های گیلانغرب رو ببینید شهری بدنبست مسئولین عزیز به لطف شما در تمامی آمار و ارقام منفی گیلانغرب در صدر و بالای جدول هست حداقل حق و حقوق قانونی این عزیزان رو هر چی زودتر بدین چون این کار کمترین کاری هست که میتونین در جواب محبت و دلسوزی های این عزیزان انجام بدین از فیش های حقوقی چند صد میلیونی آقایان یک ماه بگذرید و حقوق این عزیزان را بدین مسئولین عزیز اگه ایستادگی این مردم و این عزیزان نبود نه الان ایرانی بود که شما دولتمرد آن باشید. در پایان از جناب تجری نماینده شهرستان خواهشمندم پیگیر این مسئله باشید.

  3. مسعود صيادي می‌گه:

    درود بر شما بانوي گرامي و همكار فرهنگي
    كه واقعيت ها و مشكلات موجود در شهرمان را زيبا بيان نمودين
    به اميد روزي كه مسئولين شهرمون همانند مسئولين ديگر استانهاي جنگ زده مجاور به دنبال احقاق حق مردم شهرمون باشن.

  4. همکار فرهنگی می‌گه:

    خواهر گرامی از اینکه شما مشکلات مردم وکلیه کارکنان و فرهنگیان دوران دفاع مقدس را جهت رفع آن وتوجه مسئولین به خدمات بیشتر به این خطه محروم یاد آوری کردید تشکر میکنم

  5. دانش آموز دوران دفاع مقدس می‌گه:

    با درود فراوان خدمت شما بانوی فرهنگی وهمکاران گرامیتان در دوران دفاع مقدس ،،،بنده یکی از شاگردان زمان جنگ تحمیلی در دوره مقطع راهنمایی بودم که با توجه به نداشتن امکانات آموزشی ولی دارای معلمانی با بینش و دانش بالا وقلبی پر از صفا و صمیمیت که فقط با داشتن کتب درسی به دور از فضای کمک آموزشی در خانه و مدرسه ما را به سمت علم و دانش سوق دادندوسطح فرهنگمان را در جامعه بالا بردند اما امروزه که فرزندانمان در این فضای آموزشی وسیع وکمک آموزشی وبا توجه به فن آوریهایی که در جامعه کنونی وجود دارد. فقر فرهنگی در بین شان بالا رفته و من مسبب این فقر را عوامل اجرایی مدرسه می دانم بخاطر اینکه فضاهای مجازی بین دانش آموزان آزاد است بیشتردانش آموزان از علاقه شان نبست به یادگیری علم و دانش کاسته شده در حالیکه معلم در ترغیب تعلیم و تربیت نسبت به والدین به دانش آموزان نقش بسزایی دارند وبه دلائل مختلف نظام آموزشی دست معلم در نمره دادن به دانش آموز باز گذاشته چون ازمون درسی شدت ندارد در نتیجه دانش آموز نسبت به دقت بیشتر در زمینه علم و دانش کاهش پیدا کرده ولی در گذشته معلمان با آزمونهای مکرر ودقت به وضع درسی بچه هاو آنها را مسئول دانستن در مقابل درس و تکالیفشان که یک وظیفه است،دانش آموزان رامصمم کردند و این راهکار بنحوی بود که حتی نیاز به کمک والدین در تکالیف بچه ها نبود ووالدین تمام اختیارات فرزندانشان را برای درست تربیت شدن به معلمن وا گذار کردند که بین فرزندان و معلمینشان یک رابطه صمیمی بر قرار شود

پاسخی بگذارید


+ 6 = هفت

آمارگیر وبلاگ