تاملی بر بخش کشاورزی ایران؛

نوای گیلانغرب :ما در کشور حدود ۴۳ میلیون هکتار زمینقابل کشت داریم که ۲۵ میلیون هکتار آن کشت میشود است.
نبود آب مشکل اصلی نیست. زمانی که رژیم غاصب صهیونیستی به فلسطین وارد شد با آبیاری کوزه ایی بخش اعظمی از صحرای سینا را به زیر کشت بردند. صحرای سینا یکی از خشک ترین صحاری جهان است . اما راندمان بسیار خوبی در این نوع از کشت وجود دارد.
تبخیر و هدر رفت آب در این شیوه حدود صفر است برخلاف سایر انواع آبیاری ها. میتوان براحتی انواع کود و مایحتاج ضروری گیاه یا درخت را از طریق کوزه برای درخت مهیا کرد.
پس بیابانهای ایران کمی خاک مرغوب برای ایجاد سازگاری و شیوه های جدید آبیاری نیاز دارد.
آنچه در کشاورزی ما مغفول مانده ترویج است. ما مهندس کشاورزی بیکار به وفور داریم. این در حالی است که کشاورزان ما هنوز برای کشت گندم از کود فسفات و پتاس استفاده می کنند که بجز هزینه هیچ خاصیتی برای گندم ندارد.
بیش از ۹۰ درصد کشاورزان ما هنوز نمی دانند برای گندم در زمان برگ زدن نیاز به کود ازت است و در زمان خوشه زدن نیاز به کود اوره دارد.
ما طرح های ترویجی ملی را در کشورهای هندوستان، ترکیه و تایلند بررسی کردیم. واقعا یک انقلاب کشاورزی بود و نتایج خیره کننده داشتند. فقط با ایجاد ارتباط هفتگی و ماهیانه بین مهندسان کشاورزی و کشاورزان. در حالی که اکنون متوسط برداشت گندم در کشوری مثل ایرلند ۷ تن است در ایران حدود ۳/۵ تن است و در بخش دیم حدود۱/۲ تن بصورت میانگین.
مهندسان کشاورزی ما از بیکاری در رنج هستند و کشاورزان ما از نبود آگاهی.
یک مدیریت حلقه مفقوده است.
“ترویج” شاه کلید تحول کشاورزی است برای دولت هم یک ریال هزینه ندارد و بسادگی میتواند از محل افزایش محصول بصورت درصدی پرداخت شود.
ظرفیتها در بخش کشاورزی بی نظیر است. که در سایه درآمدهای نفتی آسیب دیه و کسی به آن توجه نمی کند.
کاهش ارزش پول ملی این ظرفیت را بشدت بالا برده . تا جایی که گوجه و سیب زمینی قاچاق میشود. این یعنی ظرفیت بسیار خوبی در بخش کشاورزی ایجاد شده . بخصوص برای صادرات.
درآمد ریالی چندین برابر شده. یک عزم ملی نیاز است.
همین ظرفیت در بخش دامپروری هم هست. طرح طوبی یک طرح صهیونیستی بود که باعث نقض مالکیت خصوصی و باعث غصب محل چرای دامها شد.
از سوی دیگر با مهاجرت روستانشینان به شهرها حتی در یک شغل پست هم از روز اول بیمه میشوند اما کشاورزان ما تا جان در بدن دارند باید کار کنند و هرگز بازنشست نمی شوند! عموما کشاورزان ما دوران پیری سخت و فلاکت باری دارند. بدون بیمه و بازنشستگی. این در حالی است که کشاورزی بخش استراتژیک هر اقتصادی است. در آمریکا اکثر روسای جمهور گاوچران هستند و در ایران دامداری و کشاورزی جزء مشاغل پست محسوب میشوند. حالا شما پیدا کنید دلیل عقب ماندگی ما را.
جدیدا طرحهایی مثل بیمه روستائیان در حال اجراست و تا قبل از آن روستائیان توصیه اکید به فرزندان خود می کردند که خود را از روستا و نبود امکانات نجات دهند. و بدین شکل روستاها خالی از سکنه شد.

    🖋 مجید گودرزی

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی پیدا نشد.

نظرات

پاسخی بگذارید


8 + = ده

آمارگیر وبلاگ