دل نوشته شهروند سوماری تحت عنوان «از شهری می نویسم»

photo_2018-08-11_14-39-55

از شهری می نویسم ”
سرها داد تا سرسبز و خرم بر لوح زرین تاریخ همچو خورشید صبحگاهی پرتو افشانی کند.از شهر مجروح و زخم داری می نو یسم که قلعه مین،هلاله ،نی خزر و شنی ورز سربلند سند افتخار آن است. از شهری حرف می زنم که زمانی رقص آهوان تیز پایش بر قله ی کوهای زرینش دلنوازی می کرد.آری اگر سفری مختصر داشته باشید .درختان و کوه ها و رودخانه هایش برایتان سفره دل باز خواهند نمود
درختانش سالهاست ،ایستاده مرده اند. نای طلب نیاز خویش را دردل رنجور خود به زنجیر کشیده اند .از کوههای سترگ و سوق الجیشیش می شود فهمید که هزاران مردان مرد بی ادعا را در مقابل دشمن مصون و محفوظ نمودند.از سنگرهای پر از خون و خاطره از همت و تلاش از حجب و حیا ، از سرهای بریده تن های لت و پار از جسمان بی دست و پا، از مامن و ماوای پدرانی می گویم و می نویسم ؛روزها را در نبرد با زمین و کسب رزق حلال در تلاش بودند و شب های بسان شیران دشت سارات با برنوهای خویش تا صبح چشم بر هم ننهادند تا هم بمانند و هم نمیرند .از سرزمینی می نویسم که روی طلای سیاه است. چه حیف که هم در غفاست هم در جفا از دستان پینه بسته از چهره های آفتاب سوخته ،از عطر و بوی گل و بلبلش از رودخانه بزرگ نالانش ،از کمربند غیرت و شرفش که همانند دژی مستحکم سالیان سال است از قطعه گم شده کلهر نشین حفاظت و حراست می کند .از نخل ،از نیاز، از نگاه ؛می نویسم .از شهری و سرزمینی می نویسم زمانی پاره ی تن نفت خیزش محل تجمیع علم و ادب و تلاش و جای پای بزرگان و مهتران بود .اری می نویسم از شهر فراموش شده از شهری که از بی توجهی و مغفول شدن سر بر بالین خاک گذاشته و هر لحظه منتظر وداع تلخ با این دنیای بی توجهی و بی مبالاتی است از شهری می گویم و می نویسم اگر ازامکانات و رفاهیاتش لب به سخن بگشایم شاید برای عده ای غیر قابل باور باشد از سوز از درد از بی توجهی از غفلت از اقصی نقطعه ایران از سومار و نفت شهر می نویسم که اسم دارند اما جسم ندارد:
: “خدایا لطفا
آدم‌های خوب سرِ راهمان بگذار…
حس بسیار خوبی است هنگامی که در لحظه‌ هجوم غم یا ناامیدی یا پریشانی
بی هوا کسی سر راهِ آدم سبز بشود
کلامش؛ نگاهش؛ حتی نوشته‌اش
آرامش و شادی و امید بپاشد به زندگی ات…
فقط از دستِ خودِ خدا برمی‌آمده که آن آدم را؛ یا کلام و نگاه و نوشته‌اش را برای آن لحظه‌ خاص‌ سرِ راه زندگی ما بگذارد.”

بهتر است یکی از دعاهای روزانه مان این باشد که:
خدایا ما را نیز واسطه ی خوب شدن حال دیگران قرار بده.
✍️ سیروس انصاری نیا

مطالب مرتبط

مطلب مرتبطی پیدا نشد.

نظرات

پاسخی بگذارید


+ 3 = دوازده

آمارگیر وبلاگ