تازه ترین برنامه این شب های شبکه زاگرس با عنوان “شوتان وه خیر” بیش از ۱۰۰ هزار بیننده کرمانشاهی پیدا کرده است. این آمار جالب توجه را پیامک های بی شماری رقم زدند که چهارشنبه شب گذشته توسط بینندگان به این برنامه ارسال شد. پیامک هایی که به دعوت رضا موزونی و به نشانه حمایت از تولید برنامه هایی با محوریت فرهنگ و هنر بومی استان به این برنامه ارسال شدند. چنین حجم بالایی از پیامک ها برای یک برنامه تلویزیونی در نوع خود کم سابقه است و نشان از اقبال بسیار بینندگان به برنامه هایی دارد که به فرهنگ و هنر این دیار می پردازند

برنامه ای با بخش های متنوع

«شوتان وه خیر» بخش های متنوع دیگری هم دارد که در نوع خود بدیع و کم سابقه هستند. شاید مهم ترین آن ها بخش دنگ دل با محوریت هوره، مور و سیاچمانه باشد. پخش صدای علی نظر هوره خوان اسطوره ای دیار کرمانشاه برای بسیاری از دوست داران این هنرمند غافلگیر کننده بود. همچنین «شوتان وه خیر» در یکی از برنامه هایش بینندگان را به شنیدن قطعه ای از مورخوانی عینعلی تیموری هنرمند فقید و نام آشنی لک میهمان کرد. بخشی نیز با عنوان بزم رزم  در این برنامه به شاهنامه خوانی کردی اختصاص یافته که هواخواهان خاص خود را دارد. یکی دیگر از خوش سلیقه ای هایی که این برنامه به خرج داده پخش ترانه های زیبا از خوانندگان معروفی همچون شهرام ناظری، حشمت اله لرنژاد، سیدجلامحمدیان، منوچهر طاهرزاده، جمشید عزیزخانی، ایرج رحمانپور و مراد سکین است که در این میان پخش قطعه ای از مرادسکین خواننده نام آشنای سال های دور در عرصه موسیقی فولکلور کرمانشاه کاری تحسین برانگیز است. در واقع شبکه زاگرس در «شوتان وه خیر» رویکردهای زیبایی را در پیش گرفته که کم سابقه و در عین حال قابل تقدیر است.

برنامه ای نیازمند حمایت بیشتر

«شوتان وه خیر» با وجود همه نکات مثبتی که دارد از برخی کمبودها نیز رنج می برد. به نظر می رسد چندان هزینه ای برای ساخت این برنامه نشده و بار اصلی آن بر دوش رضا موزونی است. اغلب قطعاتی که در بخش دنگ دل پخش می شوند از کارهای ارسالی بینندگان است و برخی کارهای پخش شده از سطح کیفی نازلی برخوردارند به گونه ای که احساس می شود تنها به منظور پر کردن ساعت برنامه از آن ها استفاده شده است. هر چند «شوتان وه خیر» از یک بخش گزارشی معمولی نیز برخوردار است ولی بیننده جای خالی چندین بخش متنوع تولیدی دیگر در حوزه فرهنگ و هنر کردی و با حضور کارشناسان برجسته را در این برنامه به خوبی احساس می کند.

نیازی که شبکه زاگرس باید به آن پاسخ بگوید

آنچه که «شوتان وه خیر» را از دیگر برنامه های معمول شبکه زاگرس متمایز می کند پرداختن به فرهنگ شفاهی کهن و هنر فولکلور و مقامی کرمانشاه است؛ نکته ای که مدیران این شبکه باید به آن توجه کنند. هرچند این برنامه رکورد ۱۱۵ هزار پیامک در یک شب را بر جای گذاشت ولی بی گمان بینندگانی بیش از این دارد، زیرا بسیاری از مخاطبان در سطح استان چندان اهل فرستادن پیامک نیستند. شبکه زاگرس باید این استقبال گسترده را به فال نیک گرفته و در جهت ساخت دوباره چنین برنامه هایی گام بردارد و از رویکرد تفننی و فصلی که طی این سال ها نسبت به برنامه های کردی داشته دور شود. شوتان وه خیر نشان داد که جامعه کرمانشاهی تشنه تماشای برنامه هایی جدی با محوریت فرهنگ و هنر و فولکلور کردی است و از برنامه هایی دراین سبک با وجود همه کمبودهایشان استقبالی شایسته می کند.

گزارش: بهزاد خالوندی

• تاریخ انتشار : ۱۳۹۳/۱۱/۸