پيروزی درخشان «زبان تکريم» بر «زبان تهديد»
سخنان دکتر حسن روحاني رئيسجمهور محترم کشورمان که به طور زنده از شبکه يک سيماي جمهوري اسلامي ايران پخش گرديد؛ حاوي نکات برجسته و خوشحالکنندهاي بود. نحوه سخن گفتن و بيان کلمات و ترکيب جملات به کار گرفته شده؛ به حق ادبيات يک رئيسجمهور در شان ملت بزرگ ايران بود. منتخب ملت ايران؛ به جاي شعار؛ بياناتش سراسر شعور بود. به جاي دادن وعدههاي بيسرانجام؛ بر آنچه انجام گرفته بود؛ انگشت گذاشت. به جاي بياهميت شمردن سازمانهاي بينالمللي؛ با درک واقعيات موجود جهان (هر چند به برخي از آنها نقد هست)؛ با زبان خود آنها سخن گفت؛ او چهرهاي آرام؛ صلحطلب و خواهان آرامش از نظام جمهوري اسلامي ايران به نمايش گذاشت تا مجال رجزخواني و تبليغات دروغين و ناجوانمردانه را از مخالفان اين نظام و ملت بگيرد؛ دکتر روحاني بار ديگر فتواي مقام معظم رهبري در «حرمت» توليد سلاح هستهاي را مورد تاکيد قرار داد تا غبارهاي به ناحق نشسته بر چهره تابناک ملت ايران به عنوان تهديدکننده صلح و امنيت جهاني را بزدايد و… در سخنان آقاي دکتر حسن روحاني دو محور بيشتر از ساير موارد خودنمايي ميکرد. اول مذاکرات هستهاي و سپس مسائل اقتصادي کشور. همگان به ياد داريم که دولت تدبير و اميد؛ مذاکرات به بنبست رسيده با تحريمهاي گسترده اقتصادي و شش قطعنامه صادره از سوي شوراي امنيت را از دولت دهم تحويل گرفت. حقيقت آن است که با رفتن پرونده انرژي صلحآميز هستهاي کشورمان به شوراي امنيت و قرار گرفتن آن در ذيل بند هفتم منشور ملل متحد؛ کار دولت يازدهم براي عبور از اين ميدان خطرناک عرصه بينالمللي؛ بسيار سخت بود. اما با اتکاي به خداي قادر متعال پاکسازي مينهاي کاشته شده بر سر راه ترقي ملت ايران؛ و رفع موانع يکي پس از ديگري در دستور کار «شيخ ديپلمات» و ديپلماتهاي «کاردان» همراه او قرار گرفت. امروز پس از بيستوسه ماه مذاکرات نفسگير؛ حساس و پيچيده کار به جايي رسيده است که نه تنها موتور ماشين صدور قطعنامه عليه جمهوري اسلامي ايران خاموش گرديده و چرخهاي آن در گل نشسته است؛ بلکه براي اولين بار در تاريخ شوراي امنيت سازمان ملل متحد؛ اين شورا قطعنامههاي صادر شده قبلي خود را ملغي و بلااثر مينمايد. اين مهم از صدقه سر هدايتها و حمايتهاي مکرر و قاطعانه رهبر معظم انقلاب و تلاشهاي صادقانه و تدابير تاريخساز تيم «شجاع»، «امين»، «متدين»، و انقلابي مذاکرهکننده هستهاي و شخص آقاي دکتر محمدجواد ظريف به دست آمده است.
وضعيت اقتصادي به جاي مانده از دولت دهم براي دولت آقاي روحاني به طور حتم اوضاع و احوالي بهتر از عرصه سياست بينالمللي نداشت. تورم بيشاز چهل درصدي؛ رشد اقتصادي منفي ۶ درصد؛ واردات بيرويه؛ بيکاري سرسامآور؛ تحويل هزاران طرح نيمه کاره و… عليرغم درآمدهاي نفتي هفتصد ميليارد دلاري؛ از جمله مشکلات اقتصادي بود. مخالفان ملت ايران و نظام جمهوري اسلامي کاملا بر اين موضوعات آگاهي داشتند و آنها را ميدان مانوري براي فشار در عرصه مذاکرات هستهاي قلمداد کرده و مورد بهرهبرداري قرار ميدادند.
عليرغم آن که حل وفصل مساله مذاکرات هستهاي؛ وجهه همت دولت و شخص رياست محترم جمهور قرار داشت؛ اما دولت «تدبير و اميد» از بحث مهم اقتصادي غافل نشد. با وجود مشکلات عديده و پيچيده در اين زمينه؛ تيم اقتصادي دولت يازدهم همزمان با مذاکرات دولت با قدرتهاي جهاني؛ با بهرهگيري از انديشمندان و متخصصان اين علم؛ در هنگامه تحريمها توانستند تورم را از چهل درصد به ۱۵ درصد و نرخ بيکاري را نيز به ميزان قابل توجهي کاهش دهند. توفيقات آقاي روحاني در مذاکرات ۱+۵ مرهون اقدامات و عوامل متعددي است. بيترديد اگر يکي از دلايل توفيق دولت تدبير و اميد در دستيابي به توافق هستهاي را تلاش تيم و دستياران اقتصادي دولت بدانيم ره به خطا نرفتهايم.
دولت و شخص آقاي روحاني از ابتداي شروع به کار تاکنون همواره «صداقت» با «مردم» را سرلوحه کار خويش قرار دادهاند، مردم هم انصافا با دولت برآمده از «راي خويش» کاملا هماهنگ بوده و دعاهاي خالصانه آحاد مردم و اتحاد و انسجام آنان و همراهي با دولت؛ از جمله دلايل ديگر توفيق دکتر حسن روحاني و تيمهاي مذاکرهکننده هستهاي و اقتصادي دولت تدبير و اميد بوده است. اگر ايستادگي و مقاومت ملت نبود؛ اين پيروزي بزرگ هرگز محقق نميشد. طي سي و هفت سال گذشته بارها و بارها اثبات شده است که هر کجا مردم در صحنه حضور داشتهاند؛ بزرگترين مشکلات را از سر راه برداشتهاند. بدون ترديد فرزندان برومند ملت ايران در تيم مذاکره کننده هستهاي و آقاي دکتر حسن روحاني در مدت قريب به دو سال گذشته روزهاي بسيار سخت و طاقتفرسايي را پشت سر گذاشته؛ با لحظات فراوان بيم و اميد دست و پنجه نرم کرده و فراز و فرودهاي متعددي را تجربه کردهاند. اما ملت قدرشناس اين سرزمين هميشه سرافراز هرگز خدمت تاريخي و کار سترگ و دفاع ماندگار آنان از منافع ملي کشور را فراموش نميکنند.
آقاي روحاني در سخنراني زنده يازدهم مردادماه به نکته مهم ديگري اشاره داشتند و آن خشم و ناراحتي صهيونيستها از اين توافق است. به همان ميزاني که ملت شريف ايران و دوستان انقلاب اسلامي در خارج از مرزهاي ايران اسلامي از توفيق ديپلماتهاي جمهوري اسلامي ايران خوشحال و مسرور هستند؛ معاندان جمهوري اسلامي ايران و در راس آنها رژيم صهيونيستي مانند مار زخمي به خود ميپيچند. تامل بر موضعگيريهاي بيست و سه ماه گذشته سردمداران سياسي و نظامي اين رژيم و لابيهاي بدون وقفه آنان نشانگر اين آشفتگي صهيونيستها است.
يکي از دغدغههاي حاميان دولت تدبير و اميد؛ عدم بازتاب کامل توفيقات و دستاوردهاي اين دولت در دو سال گذشته و از جمله موضعگيري جانبدارانه صدا و سيما به نفع مخالفان توافق هستهاي است. دکتر حسن روحاني در سخنراني خود با ايما و اشارهاي البته«تقريبا آشکار» به اين موضو واکنش دادن و شبکههاي اجتماعي را حاميان خود دانست. اين سخن؛ بلافاصله بازتاب گستردهاي در شبکههاي اجتماعي يافت. روحاني در اينجا باز هم خود را محتاج آحاد مردم و بويژه جوانان و تحصيلکردگان مملکت دانست و آنان را براي کمک به دولتش فراخواند.
اگرچه پيروزي به دست آمده در دولت «يازدهم» و توسط ديپلماتهاي اين دولت محقق شده است. اما بايد بدانيم که دولت يازدهم در عرصه عمل ثابت کرده است که به همه ملت ايران تعلق دارد. از اين رو هرکسي که خود را حامي نظام جمهوري اسلامي ايران ميداند و هرکس دل در گرو عزت و سرفرازي ايران عزيز دارد؛ در اين دستاورد شريک و سهيم است. همه بايد پيروزي درخشان«زبان تکريم» بر «زبان تهديد» را ارج نهيم و آن را متعلق به خود بدانيم. همه ما در سايه نظام جمهوري اسلامي ايران زندگي ميکنيم. همه ما متعلق به خانواده بزرگ؛ ريشهدار؛ گسترده و باافتخاري به نام «ايران» هستيم. اميد آن است که در هنگامه طي کردن باقي مانده «راه» رسيدن به حقوق مسلم خويش؛ همچنان با اتحاد؛ برادري و انسجام ملي حرکت کنيم. در اين صورت فائق آمدن بر مشکلات ريز و درشت دور از دسترس نخواهد بود.
نویسنده : کرم محمدی












دروودبرفرمانداردولت تدبیر
جناب محمدی سلام,امیدوارم این پیام رابخوانيد
باغ های زیباوبهشتی گلین نه متعلق به گیلان بلکه متعلق به همه استان وکشوراست این منطقه توریستی زیبا درمعرض نابودی است امیدوارم چاره ای بیندیشیدکه وضعیت منطقه بحرانیست،روستای چمن هم داردمانندنجارمتروکه میشودسرنوشت غریب روستاهای قدیمی زاگرس اسف باراست وهرروز مرگ وانقراض یک روستا,دلیلش چیه؟