نوای گیلانغرب :مجموعه اداری شهرداری به عنوان سازمانی محلی و غیر دولتی است که به منظو اداره امور محلی و ارائه خدمات لازم، با هدف مدیریت و توسعه کالبدی، اقتصادی و اجتماعی در محدوده تعریف شده از سوی قانون گذار که معمولا شهر و اطراف آن می باشد به فعالیت می پردازد. به بیان دیگر شهرداری نهادی است که متولی امور شهری و عهده دار وظایفی است که برنامه ریزی و خدمات رسانی هم به لحاظ کالبدی و هم انسانی را شامل می گردد. بنابراین، شهر به مثابه پیکره ای که شامل عناصر شهری و انسان هایی که در بطن این کالبد زندگی و فعالیت می کنند نیازمند نگاهی جامع به لحاظ توسعه فیزیکی و اجتماعی می باشد. شهرسازی انسان گرا مقوله ای است که مدت هاست در توسعه شهری به عنوان امری مهم و اجتناب ناپذیر سرلوحه کار برنامه ریزی شهری قرار گرفته است بدین منظور شهرها با تمام ویژگی های خود نیازمند نوعی از توسعه هستند که سلامت انسان و نیازهای اکولوژیکی را در بلند مدت بهبود بخشند، چنین توسعه ای در مفهوم توسعه پایدارنهفته است. بنابراین مفهوم توسعه پایدار تنها به حفاظت محیط زیست طبیعی محدود نمی شود بلکه مفاهیمی نظیر شهر، روستا، انرژی، عدالت اجتماعی، توزیع عادلانه ثروت و مشارکت مردم در تصمیم گیری ها و برنامه ریزی ها را شامل می گردد در واقع همه زوایای زندگی انسان امروزی و نسلهای آینده را در بر می گیرد.۱الگوی شهری پایدار می تواند در شکل های مختلف بسته به تاریخ، منطقه، فرهنگ، پایه اقتصادی، اقلیم و محیط و سیاست ها نمود پیدا کند. پایداری روی اهداف انسانی به عنوان هسته اصلی هر راهکار توسعه انسانی تاکید می نماید.
توسعه کالبدی گیلانغرب در سال های اخیر قابل تأمل است خصوصا در مورد توسعه بافت مسکن مهر در محدوده های شمالی و شمال غربی شهر به صورت زائده هایی که هیچ گونه تجانس، همخوانی و ارتباطی با کالبد اصلی شهر ندارند امری کاملا بدیهی است. اخیرا نیز گسترش فیزیکی شهر بواسطه مکان یابی دو شهرک جدید (فرهنگیان و شهرداری) در مسیر حاشیه مسیل ها و رودخانه های حاشیه شهر موضوعی بسیار جدی است که می تواند در آینده سبب رخدادهای غیرقابل جبرانی گردد، اتفاقی که در ابتدای آبان ماه امسال در شهرک نیروی انتظامی شاهد آن بودیم نمونه ای از این گونه اتفاقات است. رخدادها و معضلاتی از قبیل ورود سیل به منازل، بحران عبور و مرور برای ساکنان، تخریب زیرساخت های شهری و غیره مواردی است که در راستای مکان یابی این دو شهرک جدید دور از واقعیت نخواهد بود و در نهایت منجر به صرف هزینه های هنگفت جهت تغییر مسیر سیل و حاشیه سازی برای آنها خواهد بود. و از دیدگاهی دیگر نحوه ارتباط این شهرک ها با بافت و کالبد اصلی شهر مسئله دیگری است که می تواند معضلاتی به لحاظ عبور و مرور برای ساکنان حال و آینده این شهرک ها بوجود آورد، ساکنانی که نه به میل خود بلکه بنابر اجبار در این مناطق ساکن خواهند شد.
در نهایت آنچه مسلم است اینست که در برنامه ریزی توسعه فیزیکی شهر می بایست تمام معیارها بصورت همدیده بانی مورد توجه قرار گیرند، مواردی همچون مسیرهای ارتباطی، جهت غالب وزش بادها، شیب مناسب، مسیر عبور رودخانه های فصلی و دائمی و دیگر موارد نکاتی هستند که توجه بدان ها ضروری است.
لذا اکنون به واسطه تغییر در مدیریت شهرداری شهرمان با توجه به اینکه شهردار جدید دارای تخصص برنامه ریزی شهری و فردی صاحب نظر و با تجربه در این زمینه می باشند امید است شاهد تحولی اساسی در نگرش مدیریت شهری و برنامه ها و فعالیت های شهرداری باشیم، نگرش انسان محور در فعالیت ها و برنامه ریزی های شهرداری وجهی است که می بایست بیشتر بدان توجه شود، دیدگاهی که شهر و توسعه کالبدی آن را بر مبنای مفهوم توسعه پایدار و میل و سلیقه انسان هایی که قرار است در این کالبد زندگی کنند بسازد نه خواست و اراده مدیران و صاحبان نفوذ.

۱- شکویی ، حسین ، اندیشه های نو درفلسفه جغرافیا جلد ۲فلسفه های محیطی و مکتبهای جغرافیایی، انتشارات گیتا شناسی ، چاپ چهارم ،۱۳۸۶

هادی شیرنسب کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

• تاریخ انتشار : ۱۳۹۴/۱۰/۲۲