ارتش عراق در ۱۳۵۹/۰۵/۰۷ پس از ناكامي در اشغال گيلان‌غرب، چند كيلومتر عقب‌نشيني كرد و روي ارتفاعات اطراف شهر موضع پدافندي گرفت. قواي دشمن با استقرار در تنگه‌حاجيان و روستاي گور‌سفيد و ارتفاعات دار‌بلوط، جاده گيلان‌غرب به  سرپل‌ذهاب و پادگان ابوذر را نا‌امن كرد. همچنين گيلان‌غرب را در تيررس توپخانه ميان‌بُرد خود قرار داد.

لشكر ۸۱  زرهي ارتش و سپاه پاسداران گيلان‌غرب با هدف انهدام قواي دشمن و كسب برتري تاكتيكي، در اين منطقه، عملياتي طرح‌ريزي كردند و در ۱۳۵۹/۱۰/۱۴ در دو محور شمالي و جنوبي  تنگه حاجيان به اجرا  درآوردند.

در محور شمالي موانع دشمن باعث شد تنها بخشي از ارتفاعات برآفتاب تصرف شود. در محور جنوبي گردان پياده سپاه به همراه گردان ۲۸۵‌زرهي ارتش، دو روستاي گورسفيد و آوزين و ارتفاعات اطراف را تصرف كردند و سپس با پيشروي به سمت تنگه حاجيان با نيروهاي محور شمالي الحاق كردند و بدين ترتيب تنگه‌حاجيان آزاد شد. همچنين در محور جنوبي گردان پياده ژاندارمري مستقر در دار‌بلوط، چغالوند را تصرف كرد، ليكن در برابر واكنش دشمن، مجبور به عقب‌نشيني شد.

پس از آزاد شدن روستا و ارتفاعات آوزين و تنگه‌حاجيان و روستاي گور‌سفيد، ارتش عراق تا ۱۳۵۹/۱۰/۲۴ در اين منطقه پاتك مي‌كرد امّا هر بار با تحمل خساراتي به عقب برمي‌گشت و سرانجام از هفت كيلومتري به دوازده كيلومتري گيلان‌غرب رانده شد، لذا آتش توپخانه عراق روي گيلا‌ن‌غرب كاهش يافت و نزديك به ۴۰ كيلومتر‌مربع از مناطق اشغالي آزاد گرديد.

منبع: کتاب کرمانشاه در جنگ

• تاریخ انتشار : ۱۳۹۳/۱۰/۱۴