آتش سوزی در برج پلاسکو و جای خالی فرهنگی به نام عذرخواهی!!

نوای گیلانغرب :حادثه ای که در برج پلاسکو تهران اتفاق افتاد برای ما ایرانیها خاطره ی غم انگیری بود که تا سالهای سال این خاطره تلخ در یاد ما خواهد ماند . اما آنچه که قابل انکار نیست این است که این سریال های زنجیره ای که با مرگ عزیزانمان عجین شده است و هر آن از گوشه و کنار این مملکت خبر دردناک آن به گوش میرسد پایانی ندارد. حادثه برج قدیمی پلاسکو نه اوین است و نه آخرین خواهد بود. آنچه که ثابت و همیشکی است و گمشده همه این حوادث میباشد “نبود فرهنگ عذرخواهی و استعفا “به خاطر ضعف مدیریت است.
شهر تهران از کلان شهرهایی است که در جای جای آن املاک و ساختمانهای فرسوده بسیاری به چشم می خورد . نبود استانداردهای لازم در سالهای گذشته و حتی عدم نظارت دقیق در سالهای کنونی ، شرایط کنونی تهران را هر لحظه آبستن حوادثی نموده است که همانند پلاسکو میتواند جان تعدادی از عزیزترین فرزندان این مرز و بوم را به کام مرگ بکشاند. و خانواده های مظلومی را عزادار عزیزانشان گرداند.
در حادثه پلاسکو ،مدیران شهری تهران به جای پاسخگویی به افکار عمومی و پذیرش خطای خود در عدم نظارت و بروز آوری دستگاه هایی همچون اطفای حریق و …بر برجی که نیم قرن از زمان احداث آن گذشته است با فرا فکنی وکی بود ؟کی بود ؟ و من نبودم .تمامی خطاها را به دیگر دستگاهای دولتی ربط میدهند و امان از یک عذر خواهی ساده ؟! امان از یک پذیرش مسئولیت ؟!امان از یک استعفا؟! نبود فرهنگ عذرخواهی در بین مسولان ما متاسفانه نهادیه شده است و کسی که به عنوان مسئول باید پاسخگو باشد در زمانی که لازم است نه تنهاپاسخگو نیستند بلکه طلبکار مردم هم می شود.بیان این نکته به معنی عدم تلاش خستگی ناپذیر برخی مدیران دلسوز نیست که در حادثه فوق شب و روز در حال تلاش هستند نیست و ملت ایران قدردان این عزیزان هستند.
اما مدیران محترم شهرداری تهران نهادهای نظارتی بدانند که قضاوت افکار عمومی در مورد اهمال و سهل انگاری آنها بسیار نگران کننده است باشد که وجدان این افراد بیدار شود و حالا که خبری از عذر خواهی نیست حداقل با تلاش بیشتر از حوادث اینچنینی جلوگیری کنند.
جا دارد گرامی بداریم یاد امدادگران وآتش نشانانی که جان خویش را از دست دادند و جاودانه شدند .روحشان شاد
علیرضا گودرزی












وقتی مسئولیت پذیری نباشد، طبعا چیزی بنام فرهنگ عذرخواهی هم نخواهدبود. عذرخواهی یعنی قبول مسئولیت وپرداخت بهای آن که کمترین اش استعفا است.
وقتی سردار میشه شهردار وقتی کشتی گیر – وزنه بردار – تکواندوکار- چمران بخاطر برادرش و ….. میشن مسئول دیگر همه چیز عادیه