آیین فراموششدهی طلب باران در گیلانغرب
آیین فراموششدهی طلب باران در گیلانغرب
به گزارش نوای گیلانغرب:باگذشت سالهاوتغییر سبک زندگی مردم بسیاری از آیینهای بومی که روزگاری بخشی جداییناپذیر ازفرهنگ نواحی مختلف کشور بودندامروز رو به فراموشی نهادهاندیکی ازاین آیینهاسنت طلب باران درشهرستان گیلانغرب است آیینی که ریشه درباورهای کهن مردم این منطقه دارد.
درسالهایی که باران دیرمیبارید و زمین تشنه میماندمردم گیلانغرب با برگزاری مراسمی نمادین ازآسمان طلب رحمت میکردند.دراین آیین مردی از میان مردم برمیخاست مشک آبی بردوش میانداخت و در کوچهها و محلهها میگشت وباصدایی رسا میخواند
«هی وه جوشم، هی وه جوشم، واران نیه، آو فر وشم»
این نغمه نوعی نیایش جمعی بودکه مردم را به دور هم جمع میکردشرکتکنندگان در پاسخ به این ندانذورات وکمکهایی اهدا میکردند وباپاشیدن آب برخاک باردیگر پیوند دیرینهی انسان وطبیعت رازنده میساختند.
هرچند ازآن آیین امروزدیگرنشانی درمناطق گیلانغرب دیده نمیشوداما خاطرهی آن هنوز درذهن کهنسالان این دیار زنده است یادگار روزگاری که امیدبه باران نه درگزارشهای هواشناسی بلکه دردلهاو صداهای مردمان جاری بود
