سهمیه فرزندان رزمندگان در کنکور نیازمند بازنگری؛ چرا ۶ ماه و چند سال حضور در جبهه یکسان دیده میشود؟
ضرورت بازنگری در سهمیه فرزندان رزمندگان در کنکور؛ چرا ۶ ماه و ۸ سال حضور در جبهه یکسان محاسبه میشود؟
نوای گیلانغرب :در نظام فعلی سهمیههای کنکور، قانونگذار برای جانبازان بر اساس درصد جانبازی تفکیک قائل شده و میزان آسیب و ایثار، در سطح امتیاز و حمایت قانونی اثر مستقیم دارد. اما در مورد رزمندگان، این تناسب بهروشنی دیده نمیشود؛ بهگونهای که صرف رسیدن به حداقل ۶ ماه حضور داوطلبانه در جبهه، موجب برخورداری فرزندان از سهمیه ۵ درصد میشود؛ بدون آنکه میان ۶ ماه حضور و چندین سال حضور مستمر تفاوتی در نظر گرفته شود.
این موضوع از منظر عدالت تقنینی و تناسب میان میزان ایثار و سطح حمایت، محل پرسش جدی است.
در قوانین مربوط به ایثارگران، جانبازان بر اساس شدت آسیب دستهبندی شدهاند و نوع حمایت نیز متناسب با همان سطح تعیین میشود. این نشان میدهد که اصل «تناسب» در قانون پذیرفته شده است. با این حال، همین منطق درباره رزمندگان اعمال نشده و مدت حضور در جبهه عملاً تأثیری در سطح بهرهمندی فرزندان از سهمیه ندارد.
آیا میتوان رزمندهای با ۶ ماه حضور در جبهه را با فردی که سالها از عمر خود را در خطوط مقدم گذرانده، از حیث امتیاز فرزندان در یک سطح دانست؟ این پرسشی است که امروز در میان بسیاری از خانوادههای ایثارگران مطرح است.
هدف از حمایتهای قانونی، تکریم ایثار و جبران بخشی از هزینههای مادی و معنوی خانوادههاست. طبیعی است که هرچه میزان حضور و فداکاری بیشتر بوده، انتظار برای برخورداری از حمایت متناسب نیز افزایش یابد. یکسانسازی این وضعیتها میتواند موجب نادیده گرفته شدن بخشی از ایثار رزمندگان باسابقه شود.
طرح این موضوع به معنای مخالفت با اصل حمایت از رزمندگان نیست؛ بلکه مطالبهای برای اصلاح و تکمیل قانون با رویکردی عادلانهتر است. همانگونه که در موضوع جانبازی، شدت آسیب مبنای طبقهبندی قرار گرفته، درباره رزمندگان نیز میتوان مدت حضور در جبهه را بهعنوان معیار تعیین سطوح حمایتی در نظر گرفت.
بازنگری در این سیاست میتواند گامی در جهت اجرای دقیقتر عدالت ایثارگری، افزایش رضایت خانوادههای دفاع مقدس و تقویت سرمایه اجتماعی این قشر باشد.
