روایت ۱۰۰ سال همزیستی گیلانغرب با لکلکها؛ چرا فقط یک جفت باقی ماندهاند؟
روایت ۱۰۰ سال همزیستی گیلانغرب با لکلکها؛ چرا فقط یک جفت باقی ماندهاند؟
به گزارش نوای گیلانغرب گیلانغرب بیش از۱۰۰سال است که میزبان لکلکها، این پرندگان مهاجر و دوستداشتنی، بوده است. حضور این پرندگان در شهر به خاطرهای ماندگار برای مردم تبدیل شده و نسلهای مختلف، بازگشت سالانه آنها را نشانهای از حیات و طراوت طبیعت دانستهاند.
در گذشته،لکلکها آشیانههای خود را بر فراز ساختمان باغ فلاحت و کارخانه پنبه، که از معدود بناهای مرتفع شهر بودند، میساختند. اما با تخریب این ساختمانها در جریان جنگ تحمیلی، محل لانهسازی آنها نیز از بین رفت و ناچار شدند آشیانههای خود را روی تیرهای برق بنا کنند.
امروز از آن همه آشیانه، تنها یک لانه بر فراز منبع آب استادیوم گیلانغرب باقی مانده است. این در حالی است که لکلکها هر سال زادآوری میکنند، اما جوجههای بزرگشده دیگر به گیلانغرب بازنمیگردند و تنها یک جفت لکلک در شهر باقی مانده است. کارشناسان معتقدند کمبود مکانهای مناسب و ایمن برای لانهسازی میتواند یکی از دلایل اصلی کاهش حضور این پرندگان باشد.
این پرسش مطرح است که چرا شهری که بیش از یک قرن زیستگاه لکلکها بوده، امروز تنها میزبان یک جفت از این پرندگان است؟
انتظار میرود اداره حفاظت محیط زیست شهرستان گیلانغرب با همکاری شهرداری نسبت به نصب سکوهای استاندارد لانهسازی در نقاط مناسب شهر اقدام کند تا شرایط برای بازگشت و ماندگاری لکلکها فراهم شود. حفاظت از این پرندگان، تنها حفظ یک گونه ارزشمند نیست؛ بلکه پاسداشت بخشی از میراث طبیعی، هویت زیستمحیطی و خاطرات جمعی مردم گیلانغرب است..
✍علی احمدپورخبرنگار نوای گیلانغزب
