شور و شوق کودکان را به سکوت تبدیل نکنید!!!
نوای گیلانغرب :بزرگترها همیشه دوست دارند برای مدتی به دوران شیرین کودکی خود برگردند و آن لذتی را که در آن دوران تجربه کردهاند باز هم تجربه نمایند. شاید خود را قیاس با فرزند خود بگذارید و بگویید چرا من در آن روزگار شاد بودم و با محیط خود بیشتر تامل داشتهام ولی کودک من اینگونه نیست.
هنگامی که به کودک خود دقیق مینگرید او را حساس و افسرده میبینید و با خود فکر میکنید که او تمام امکانات رفاهی دارد چرا افسرده میباشد؟ شکی نیست که دوران کودکی یکی از شیرینترین و پرخاطرهترین دوران زندگی هر فردی است. والدین باید بدانند که کودکی خود آنها به سادگی گذشته به دور از امکاناتی الکترونیکی مانند تبلت، موبایل، کامپیوتر و… و آنها با فیلمهای کارتونی که تلویزیون نمایش میداد و بازیهای کودکانی که در بین بچههای آن موقع متداول بود شاد بودند.
والدین باید بدانند که امکانات برای فرزند آنها شادی نمیآورد، با وجود این که والدین امروزی باسوادتر هستند ولی حوصله سر و کله زدن با فرزند را ندارند و آنها آنقدر درگیر کارهای روزانه خود هستند و برای فرار از فرزند خود به او بیشترین امکانات را هدیه میدهند که فاصله آنها حفظ شود و مزاحم کارهای والدین خود نشوند و کودک لحظههای را باید با والدین خود باشد همواره با وسایل الکترونیک و بازیهای کامپیوتری سرگرم میباشد، در نتیجه کودک از محبت والدین خود محروم میشود، در حالیکه در دوران کودکی ما اینگونه نبود والدین سعی میکردند که بهترین بازیها و سرگرمیها را برای فرزند خود تهیه و تدارک ببینند، شاید کوچکترین آن بردن فرزند خود به پارکهای محلی بود و کودک در یک فضای باز و مفرح شروع به بازی میکرد.
در عصر حاضر کودک بیشتر به سمت بازیهای و وسایل الکترونیکی هدایت میشود در کودکی والدین این بازی و وسایل را در اختیار او قرار میدهند و کودک اغلب در دنیای مجازی به سر میبرد تا در دنیای واقعی و این برای او یک عادت میشود و در بزرگسالی خودش به سمت و وسایل الکترونیکی میرود و کمتر با محیط طبیعی خو مییابد، زندگی کردن را فقط در دنیای الکترونیکی و مجازی میداند. او یاد میگیرد که برای شاد زیستن نیاز به این وسایل دارد و اگر این دنیای الکترونیک را از او بگیرند دیگر شاد نیست و روح و روان او بهم میریزد چون نمیداند با محیط ساده کنار بیاید ممكن است دانستن اينكه چه چيزي كودكان را شاد و خوشحال مي كند شما را شگفت زده كند.
متخصصان رشد كودك كه در اين زمينه تحقيق مي كنند مي گويند: “شادي” چيزي نيست كه شما بتوانيد مثل يك هديه زيبا با كاغذ كادوي جذاب به كودك خود “بدهيد”. يك روانشناس و نويسنده كتاب «شادي بزرگسالان و ريشه هاي آن در دوران كودكي» مي گويد: در واقع كودكان والديني كه در به دست آوردن دل آنها بيش از حد افراط كرده باشند (مثلا كوهي از اسباب بازي براي آنها خريده باشند يا اينكه جلوي بروز هرگونه ناراحتي عاطفي را در آنها گرفته باشند) به احتمال زياد در دوران نوجواني خسته، عيبجو و غمگين (بدون شادي و خوشحالي) خواهند بود.
وي با تاكيد بر اينكه «بايد به كودكان كمك كرد تا برخي ابزارهاي روحي و دروني را در خود ايجاد كنند كه بتوانند در تمام طول عمر به آنها اعتماد كرده و از آنها استفاده كنند» مي گويد: بهترين عواملي كه مي توانند نشانه شاد بودن فرد باشند دروني هستند نه بيروني. امروزه سطح توقع والدین از کودکان بالاست؛ به خاطر تک فرزند بودن، همه پدرومادرها دوست دارند همین یک بچه آنها، کامل، نابغه و باهوش باشد؛ دقیقا به همین دلیل آنها را از سنین خیلی پایین در معرض آموزشهای مختلف قرار میدهند. به این ترتیب بچهها ملزم به یادگیری چیزهایی میشوند که اصلا مورد نیازشان نیست. ورود زودهنگام به نظام آموزشی باعث میشود دوره کودکی بچهها کوتاه شود. بچهها کودکی نکرده بزرگ میشوند و این موضوع مشکلات زیادی درآینده برای آنها بهوجود میآورد. .
والدین باید سعی کنند کودکان را به بازیهای دسته جمعی تشویق کنند چون مزایای بازیهای دسته جمعی اینست که کودک علایق فردی خود را میشناسد و بر مبنای علایق درونیشان عمل میکند و مشکلاتشان را خودشان حل میکنند، کودکان در این بازیهای خیلی خوشحال و شاد هستند و یاد میگیرند اگر زمینخوردن دوباره پا برجا شوند و زمین خوردنشان را جبران کنند و آن بازیهای کودکان هم شادی برای فرزند ما به همراه دارد وهم یک تمرین برای زندگی او در آینده میباشد. بچههای خود را فقط به بازیهای الکترونیکی عادت ندهیم زیرا تحرک و شاد بودن را از او میگیرد و دنیا را برای او ناامن معرفی میکند. والدین محیط خانه را به صورتي درآورند كه در آن فعاليت، بازي و خنده به مقدار زيادی وجود داشته باشد. والدین در کنار کودک سعي کنند كارها را به روش هاي جديد و جالب انجام دهند. با تشويق و تأييد رفتار كودك و فراهم آوردن زمينه هاي مساعد و تدارك بازي هاي دلخواه او، قدرت تخيل و خلاقيت كودك را تقویت کند.
نویسنده : فریده اردشیری












بسیار عالی بود خانم اردشیری، خیلی خوب مشکلات تربیتی کودکان را بیان نمودین ، متاسفانه والدین امروزی با وجود مشکلات عدیده ی اقتصادی و اجتماعی فرصت کمتری برای بچه ها دارند چون دغدغه ها چیز دیگریست و با وجودی که بیشتر باسوادند اما این باسوادی خود معضلی شده برای توقع بیشتر از زندگی…بهرحال دست مریزاد معلم بزرگوار
باسلام وتشکرازخانم اردشیری به خاطرمطالب زیباوآموزنده ی ایشون،واقعاامروزه بچه های ما،درکودکی بزرگ شده اندواین بخاطردیدگاههاوتفکرات والدین میباشد.
با تشکر از مطلب آموزنده خانم اردشیری، کاش والدین بیشتر به جای اینکه با گذاشتن انواع وسایل سرگرمی تبلت، پلی استیشن. ایکس باکس و… کودکان خود را از مسیر زندگی منحرف و به گفته خانم اردشیری ساکت کنند به فکر آینده کودکان باشند چون این وسایل بزرگترین ضربه روحی رو به کودکان وارد میکنیم و سلامتی شان رو به خطر میندازه اکثر این کودکان گوشه گیر پر خاش گر، عصبی، پرخاش گر، لوس و… می شوند تصور کنید بچه ای که با تبلت و انواع گیم ها بزرگ میشه و مسیرش به سمت قهرمان های خیالی میره در آینده چه چرخی از این چرخ های مملکتو میتونه بچرخونه؟ ما با این کار داریم در حق بچه هامون خیانت میکنیم بچه ها رو فدای راحتی خودمون کردیم به جای اینکه وقتمونو صرف تربیت بچه هامون کنیم با خرید وسایل سرگرمی مانند یه مسکن اونارو آرام و از اجتماع دور میکنیم هر بچه ای دوست داره قهرمان زندگیش پدر و مادرش باشه ولی الان قهرمان زندگیش شده قهرمان های خیالی برنامه های کارتونی و بازی های کامپیوتری همین این کودکان ما یک روز پدر و مادر میخوان بشن و زندگی تشکیل بدن در حالی که ما هیچ تجربه ای از زندگی کردن بهشون ندادیم و فقط کاری کردیم که جلو دست و پای مارو نگیرن.
به امید روزی که همه پدر و مادر های آیندمون این نوع تربیت اشتباه فرزندان را پیش نگیرن و زمان بیشتری را برای بودن در کنار بچه ها شون بزارن.
با سلام
مطالب خیلی آموزنده بود
.باتشکر.متن زیبا و تاثیرگذار بود.به امید تربیت صحیح فرزندانمان😊